Tereny

Założyciel ów szkoły z niezwykłą dbałością i starannością uporządkowali wszystkie sale i pokoje w szkole tak, aby uczeń jak i nauczyciel zewsząd miał bezpieczny, szybki i bezproblemowy dostęp. Na tym nie poprzestał; dopilnował, by szkoła ta nie była miejscem nudnym a także aby w wolne dni uczniowie mogli mieć wystarczająco zapierającego dech w piersiach terenu.


• NA ZEWNĄTRZ

 Wkraczasz na teren szkoły przez czarne bramy zdobionymi spiralnymi motywami, a także herbem szkoły w sercu głównych wrót. Za ów ogrodzeniem twoim oczom ukazuje się szeroka na około cztery metry, ale niezbyt długa brukowana droga prowadząca wprost do widocznego spod bram budynku szkoły wznoszącego się ponad drzewa, które z obu stron otaczają ścieżkę. Gdzieś tam w ich głębi odnajdziesz sporą fontannę, huśtawkę, oczko wodne otoczone drzewem wiśniowym.
 Dotarłszy na główny plac przed szkołą widzisz również po swoich obu stronach dwie inne, wcale nie takie małe budynki. Nieco wysunięte dalej niż główne wejście szkoły, połączone jedynie niewielkimi pomostami na drugim piętrze u każdego z jej budynkiem. Są to akademiki uczniowskie; z lewej widzisz akademik damski, zaś po twojej prawej stoi męski. O tym, który należy do jakiej płci informuje cię znak osadzony na rozdrożu. Oba akademiki są oddalone od uczelni równomiernie o kilkanaście lub -dziesiąt metrów. Plac, który rozciąga się między nimi, jest placem apelacyjnym, na którym najczęściej odbywają się różnorodne uroczystości. Tylko przy gorszej pogodzie grono pedagogiczne decyduje się podobne rzeczy przenieść wewnątrz budynku.
 Wszystko to prezentuje się naprawdę świetnie. Skromne budynki w jasnych barwach ozdobione jedynie herbem i nazwą szkoły. A gdyby spojrzeć na szkolny budynek z lotu ptaka - wybudowana została na planie prostokąta o pustym wnętrzu, niczym pierścień kołowy. Tylko taki w kształcie czworokąta. Centrum uczelni to duży plac zdobiony roślinnością oraz sporym drzewem wiśni w samym jego sercu, a zwany jest dziedzińcem szkoły. Jest to najbardziej lubiane przez uczniów miejsce spotkań, szczególnie w trakcie trwania zajęć lekcyjnych.
 Co jeszcze odnajdziemy wśród terenu Shigenari? Tuż za zabudowaniami można znaleźć teren przeznaczony do zajęć wysiłku fizycznego czy też dla spędzenia wolnego czasu przez uczniów; boiska do każdej możliwej dyscypliny sportowej, bieżnia. Sala gimnastyczna wraz z szatniami znajduje się w północnym skrzydle budynku szkoły, zaś tuż pod nią odnaleźć można świetnie wyposażoną siłownię.


• Wewnątrz 
 ♦ A k a d e m i k i
 Nie ma sensu, by rozdzielać je i opisywać jeden po drugim, gdyż oba zostały rozplanowane w identyczny sposób. W każdym akademiku są; parter, pierwsze, drugie oraz trzecie piętro. Piwniczka to miejsce gdzie uczniowie mogą pozostawiać rzeczy, których nie mogą, nie potrzebują lub też nie chcą w swoich pokojach. Jest ono stale monitorowane, dzięki czemu wszystkie te rzeczy są bezpieczne.
 Na parterze odnaleźć można kuchnię oraz stołówkę na którą rano można przybyć na śniadanie, zaś w godzinach popołudniowych i wieczornych na obiad lub kolację. Na każdym kolejnym piętrze znajdują się rzędy pokoje jedno-, dwu-, zaś maksymalnie trzyosobowych. Nie są jakoś konkretnie poukładane, zaś pomieszane. Nie są to małe pokoje, ale też nie jakieś przesadzone. Wystarczające dla danej ilości lokatorów. W każdym pokoju znajduje się przynajmniej jedna szafa, telewizor, telefon umożliwiający łatwy i szybki kontakt z gronem pedagogicznym oraz innymi uczniami, a także łazienka.
 Aby z akademika dotrzeć szybko do szkoły jest kilka dróg; najdłuższa to rzecz jasna przejście główną drogą do frontowego wejścia uczelni, jednakże każdy korzysta z pomostów umieszczonych na drugich piętrach oraz wyjść bocznych akademików oraz szkoły.

♦ B u d y n e k  s z k o ł y
 Nie ma raczej co tu dużo mówić. Korytarze w budynku szkoły są rozległe i na pierwszy rzut oka wnętrze sprawia wrażenie naprawdę chaotycznego i z początku można się w tym wszystkim pogubić. Jednak wystarczy może kilka dni, by zapamiętać co gdzie się znajduje. Na każdym piętrze - a jest ich tyle samo co w akademikach - znajdują się tablice informacyjne zawierające plan szkoły, plan lekcji, statut szkoły oraz jakieś ważne informacje czy ogłoszenia.
 Na parterze odnaleźć można dyżurkę przy samym wejściu do szkoły, zaś we wschodnim skrzydle pokój nauczycielski oraz sekretariat. Piętro wyżej, również we wschodnim skrzydle znajduje się gabinet pielęgniarki. Na drugim z kolei odnaleźć można pedagog, zaś najwyższe piętro należy do psychologa.
 Nie brak tu też kolejnego ulubionego miejsca spotkań uczniów, czyli dachu, ogrodzonego szklanymi ścianami dla zapewnienia większego bezpieczeństwa.
 Każda sala lekcyjna ma takie same wymiary oraz posiada zaplecze z wyposażeniem potrzebnym do prowadzenia lekcji. Nauczyciel ma również do dyspozycji laptopa, telewizor, tablicę rozciągniętą na całą ścianę sali oraz projektor. Ławki dla uczniów zaś są pojedyncze, ustawione w równych rzędach. Na samym przedzie stoi biurko nauczyciela znajdujące się na niskim podeście tak, aby można było zza niego spojrzeniem załapać całą salę.

 Teren jest jak widać całkiem spory i urozmaicony; szkoła wiele lat pracowała na to, by móc w ten sposób się wykształcić. Jest aktualnie jedną z najlepszych szkół średnich wśród najbliższych metropolii.
 Monitoring terenu obejmuje jedynie budynki i bramy, nic więcej, bowiem nie chciano pozbawić uczniów i nauczycieli pewnej dyskrecji oraz miejsc, gdzie mogliby załatwiać swoje prywatne sprawunki. Kamer nie ma w łazienkach, pokojach w akademikach oraz w salach lekcyjnych. Wewnątrz budynków szkoły i akademików znajdują się rozgłośnie umożliwiające szybkie przekazywanie informacji na bieżąco od grona pedagogicznego czy innych uczniów.

1 komentarz: